เอาเท่าที่ฟังได้นะคะ...แต่ฟังได้ไม่หมด ก็เท่าที่ได้ละกันเนอะ
ยังไงก็พอจับใจความได้บ้างละ ^^
ว่าจะลงนานแล้ว...ไหนๆ ก็มีโอกาสแล้วก็ขอสักหน่อยละกัน
คั่นรายการแปลโด 55+

นักพากษ์ในดวงใจของเราเอง คุณ Hirakawa daisuke 

พากษ์เป็นเสียง ยูกิโทโจ กริ๊ดกร๊าดดดด ชอบ >////<

. . . . . . . . . .  . . . . . . .

Yebisu : อัลเบโต้ กับ ยูกิโทโจ

Zzz…Zz…z.. (เสียงกรนของอัลเบโต้)

(เสียงยูคิ)
 ------การที่ได้นอนหลับแล้วตื่นขึ้นมาพร้อมกับคนที่รัก เป็นอะไรที่มีความสุขสุดยอด
อัลเบโต้เป็นถึงนักธุรกิจระดับโลก กับแบรน LABO ที่ประจำสาขาอยู่ที่ญีปุ่น ส่วนผมเองเป็นหัวหน้าพนักงานเสิร์ฟอยู่ที่โลตัส
วันหยุดที่ไม่ค่อยจะตรงกันนักทำให้เราไม่ได้เจอกันนานมาก

....อื้ออออ.... (อัลเบโต้ครางก่อนจะตื่น)
 
“ยูคิ...อรุณสวัสดิ์”
“....อรุณสวัสดิ์ครับ”
“ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ละเนี่ย?...แต่ว่าก็ดีแล้วละนะ”
“ดีแล้วละนะ...เหรอ?”
“ก็เวลาทีตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นนะ...มันเหงามากเลยนะ”
“ขอโทษนะครับ”

(......จุ๊บ) ------>> อัลเบโต้จูบยูกิ

(เสียงอัลเบโต้...พูดอะไรย๊าวยาวฟังไม่รู้เรื่อง 555+
แต่ที่แน่ๆ คือชวนทำเรื่องอย่างว่าแต่เช้าตรู่)

“แต่ว่าก่อนนอนก็ทำไปแล้วนี่” (ยูคิตอบ)
“หืม? …แต่ร่างกายของยูคิสวยนี่”

(จุ๊บๆ) ------>> อัลเบโต้จูบยูกิ

“อัลเบโต้...จะทำอะไรนะครับ?”
“ทำอะไรนะเหรอ?...ไม่รู้จริงๆ นะเหรอ”
"หรือว่า...จะทำอย่างว่า...."
"ถูกต้อง...ก็ต้องทำบทรักกันนะซิ"

(เสียงยูคิ)
------ทำอีกเหรอ ทั้งๆ ที่เมื่อคืนก็ทำไปแล้วแท้ๆ แล้วนี่จะทำแต่เช้าเลยเหรอ

"แต่ว่าจวนจะได้เวลาไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ"
"วันนี้อยู่บ้านนะ...ถ้ามีเวลาตอนเช้าก็อยากทำบทรักกันนี่”

(จุ๊บๆ...รู้สึกจะมากกว่าจุ๊บ) ------>> อัลเบโต้xxยูกิ

“อ๊า”
“เสียงอะไรนะ?”
“อะไรกันเล่า”
"สวยแล้วก็ขาว...." (พูดอะไรสักอย่างฟังไม่ทัน)
“ไม่สวยสักหน่อย”
“สวยซิ...สวยจริงๆ”
“อ๊า”

-----ซนนะโคโตะอิวาเระเตะโมะ ไอโซโมะไน๊ (พูดไรอีกยาวเนี่ย ยูคิ)

“อยากจะมองเธออย่างงี้นานๆ”
“อัลเบโต้”
“ขอดูร่างกายของเธอเถอะนะ”
"..ไม่ได้ครับ"
"ทำไมล่ะ?"
“ทำไมนะเหรอครับ?...ก็อย่าทำเลยครับ”
“งั้น....”
"อ๊าา"
((ร้อน)) - - - - - ((เสียงยูคิพูดในใจ...อัลเบโต้ทำไรน้อง?))

“อัล....”
“หุหุ...น่ารักจัง”

อัลเบโต้เริ่มบรรเลง....และแล้ว
((น้องยูคิ....เสียงสั่นแว้ววววววว)) >////<

“สวยจริงๆ .....ช่างขาวอะไรแบบนี้”
"อ๊า" ((ยูคิสั่นนนน))
“ยูคิ....เข้าไปข้างในได้ไหม?...ใส่ไปได้หรือเปล่า”
“อ๊า.....” 
(---------เอ? นี่มันอะไร? นิ้วไม่ใช่เหรอ....ทำไมกันล่ะ?) --->> (เสียงยูคิพูดในใจ)
“สุดยอดไปเลยนะ....ฮิคุฮิคุชิเตะอิรุ”
“อัลเบโต้....นิ้วนะ...อ...อย่า”
“ก็รู้สึกอยู่นี่....."
“อ๊า”
“อยากได้เหรอ?”
“ได้โปรดเถอะ....ยาซาไน๊”
“ต้องการ ผมเหรอ?”
“ต้องการ ต้องการ....ต้องการทั้งหมดของตรงนั้นเลย”

(make love x3) - - - - ((ไปคิดสภาพกันเอาเอง))

“ยูคิ...ยูคิ”
“อลั...อ๊า....”
“ยูคิ”
“.....อื้อมม”
 
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

(เสียงเดินในอาคารจอดรถ)

(โฮ่ง)

“สไมล์เป็นเด็กดีนะ” ---(เสียงยูคิพูดกันน้องหมา)

(อัลเบโต้ขึ้นรถ สตาร์ทรถ)

“แล้วนี่จะไปที่ไหนหรือครับ?”
"สถานที่ NICE ๆ น่ะ"
“เอ๊ะ?”

--------------อัลเบโต้ขับรถไปประมาณ 50 นาทีโดยประมาณ (ยูคิพูดไรอีกยาววววว)

และแล้วรถก็จอดถึงที่หมาย...

 “เอาละ ถึงแล้ว....ลงมาซิ สไมล์เองก็ด้วย”
(โฮ่งๆ)

“ลงมาซิ”
----อะไรกันนี่  เป็นครั้งแรกที่ได้มา รู้สึกอายขึ้นมานิดหน่อย (เสียงยูคิ)

“ยูคิ” (เสียงอัลเบโต้)

“อ๊ะ จะไปเดี๋บงนี้ละครับ....นี่สไมล์!!”
“ฮะๆ...สไมล์คงจะไม่ได้มาที่กว้างๆ แบบนี้เท่าไหร่ดูท่าทางดีใจนะ”
“เฮ้อ...อ่ะ”

----ที่นี่กว้างมากเลย  ทีนี่คือที่ไหนกันนะ (เสียงยูคิ)

 “ปล่อยสไมล์ไว้อย่างนั้น เธอนะมาที่นี่ซิ”
“ครับ”

(เสียงเปิดประตูบ้าน) 

 -----ตึกนี่กว้างมาก เป็นตึกที่สร้างใหม่ ตรรงกันข้ามกับโชว์รูม อโอยะม่า (เสียงยูคิ)

 (เดินเข้าไปในบ้าน)
---ส่วางจัง (เสียงยูคิ)
 

“ตรงนี้คือ ลิฟวิ่งรูม?”  จากตรงนี้มองเห็นสนามที่สไมล์วิ่งเล่นอยู่
“เป็นไงบ้าง?”

“เป็นห้องที่สุดยอดไปเลยครับ”
-----เป็นห้องที่ทำใหรู้สึกดีมากเลย (เสียงยูคิ)

“เฮ้อ---ดีจังเลยนะ”
“ยูคิ....เก็บไว้นะ”
“ไอ้นี่คืออะไรหรือครับ?”
“ก็กุญแจนะซี่”
“ทีนี่คือ ที่พักของคุณ”
“ใช่แล้ว เป็นตึกที่ได้เลออนช่วยออกแบบให้”
“คุณเลออน”
-------เลออน อเล็กซานโดรล์ ที่เป็นสถาปนิกระดับโลกนี่ (เสียงยูคิ)

(อันนี้ทั้งคู่พูดกันเร็ว ฟังไม่ทัน แปลไม่ออก)

“อัล...”
-------ที่ทำทั้งหมดก็เพื่อผมงั้นเหรอ.. ไม่เคยรู้สึกดีใจเท่านี้มาก่อน (เสียงยูคิ)

“ขอโทษนะ ..."

(ยูคิ-ร้องไห้)

“ยูคิ จะอยู่ที่นี่กับผมด้วยกันได้ไหม?...ผมอยากอยู่กับคุณที่นี่”

(ยูคิ-ร้องไห้)

“ไม่ได้เหรอ?”

“ไม่ใช่...ไม่ใช่” (ยูกิตอบเสียงยังสั่นอยู่เลย งืด)

“ยูคิ?”

“ผมรู้สึก....ดีใจที่สุด แต่ว่า...ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนถ้ามีอัลเบโต้อยู่ผมก็ดีใจ"

(อัลเบโต้คุกเข่าแล้วถามอะไรบางอย่าง...ฟังไม่ทัน)

“อัลเบโต้ ทำอะไรนะครับ?...ลุกขึ้นมาซิ”
“ยูคิ...ได้โปรดเถอะ”
“อัลเบโต้”
“คุณคนเดียวที่ผมไม่อยาก(เสียไป)เพราะว่ารัก” (ไม่แน่ใจว่าเสียไป หรือะไร?)

“อ่อนโยน ตัวใหญ่ แถมยังเจิดจ้า เป็นสิ่งที่ผมไม่มีเลย แต่ว่า ไม่ว่าจะยังก็ดี ผมเองก็ให้ไปแล้ว
ทั้งหัวใจ ทั้งร่างกาย…..ผมเองก็ รัก ครับ”
“ยูคิ!!...งั้นก็จะมาอยู่ด้วยกันได้ไหม?”
“ครับ”
"((ภาษาอิตาลี)) เดกาลัสสส" (อะไรสักอย่าง ท่าทางดีใจสุดๆ)
“อัลเบรุโต้” (ยูคิร้องไห้พร้อมหัวเราะ)

. . . . . . .  เอวังก็จบด้วยประการฉะนี้ . . . . . . .

(ฟังก็ไม่เก่ง ยังด้านอุตส่าจะลง...เอาน่าๆ เพื่อใครฟังไม่ออกเลยไง 555+)
ปล. ถอดความมาจาก BLCD เรื่อง YEBISU Grand Final คะ
เดี๋ยวคราวหน้ากลับมาใหม่กะโดจิน ปริ๊นต่อเนอะ
วันนี้ขอกลับสู่วังวนวายออริจินอลสักหน (ทิ้งไปนานๆ 555+)